888 Blitzkrieg: Η γέννηση του απόλυτου δόγματος αεροχερσαίου πολέμου | Kontasas
Αρχική / ΚΟΣΜΟΣ / Blitzkrieg: Η γέννηση του απόλυτου δόγματος αεροχερσαίου πολέμου

Blitzkrieg: Η γέννηση του απόλυτου δόγματος αεροχερσαίου πολέμου

«Το γερμανικό τεθωρακισμένο όπλο δεν ξεπετάχτηκε πάνοπλο ως άλλη Αθηνά Παλλάδα από την κεφαλή του Διός», αναφέρει στο έργο του Achtung Panzer o πατέρας των γερμανικών τεθωρακισμένων, στρατηγός Χάιντς Γκουντέριαν. «Αντίθετα ακολουθήθηκε μια μακρά εξελικτική πορεία, υπό το πρίσμα των απαγορεύσεων της συνθήκης των Βερσαλλιών, αλλά και υπό τις ίδιες τις απαγορεύσεις που εκπορεύονταν από την νεότητα του αντικειμένου και την άγνοια μας επ’ αυτού».

Η γενική αυτή διαπίστωση του στρατηγού Γκουντέριαν είχε φυσικά βάση. Ωστόσο ακριβώς αυτές οι δυσκολίες ήταν που ανάγκασαν τους Γερμανούς να προχωρήσουν ένα βήμα εμπρός από τους νικητές του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Η έλλειψη προηγούμενης εμπειρίας ήταν αυτή που οδήγησε τους Γερμανούς στην ανάπτυξη ενός εντελώς νέου, πρωτοποριακού δόγματος χρήσης των τεθωρακισμένων.

Οπως αναφέρει το defence-point, ήδη από το 1921 ο μικρός Γερμανικός Στρατός είχε αρχίσει, με τη βοήθεια κυρίως των Σοβιετικών αλλά και των Σουηδών, να πειραματίζεται επί του νέου όπλου. Και δεν περιορίστηκαν μόνο σε πειραματισμούς, αναφορικά με τα άρματα μάχης, αλλά άρχισαν να πειραματίζονται και επί της στενής συνεργασίας αρμάτων και τακτικής αεροπορίας, αν και εκείνη την εποχή δεν διέθεταν ούτε άρματα, ούτε αεροπορία! Φυσικά όλα άλλαξαν από το 1933 και έπειτα, αμέσως μετά την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία.

Οι Γερμανοί στρατηγοί του αναστημένου στρατού ασχολήθηκαν εμπεριστατωμένα με την μελέτη των διδαγμάτων του Μεγάλου Πολέμου, τόσο κατά την φάση κινήσεων, όσο και κατά τη φάση στασιμότητας. Το περίφημο σχέδιο Σλίφεν, του 1909-10, το οποίο προέβλεπε την καταστροφή των ενόπλων δυνάμεων της Γαλλίας, αντιμετωπίζονταν από τους στρατιωτικούς αναλυτές των δυτικών «δημοκρατιών» ως ένα υπερφίαλο σχέδιο, το οποίο δεν μπορούσε, όπως άλλωστε απεδείχθη, να έχει ελπίδες επιτυχίας.

Οι Γερμανοί στρατιωτικοί όμως είχαν εκ διαμέτρου αντίθετη άποψη. Κατ’ αυτούς τρεις ήταν οι βασικές αρχές της στρατιωτικής δράσης : ο αιφνιδιασμός, η ισχύς και η εκμετάλλευση. Όταν τον Αύγουστο του 1914 το σχέδιο Σλίφεν τέθηκε σε εφαρμογή, ο τότε Γερμανός αρχιστράτηγος Μόλτκε – ο νεώτερος – επέτυχε να αιφνιδιάσει τους συμμάχους και να προελάσει εύκολα ως τον Μάρνη. Δεν ήταν όμως ικανός ούτε να υπερβάλει αυτούς σε ισχύ, σε συγκεκριμένο σημείο του μετώπου, ούτε να εκμεταλλευτεί την αρχική του επιτυχία.

Οι δυνάμεις του δεν μπορούσαν να κινηθούν ταχύτερα των εχθρικών. Οι εφεδρείες των συμμάχων, ταγμένες επί εσωτερικών γραμμών, ήταν ικανές να καλύψουν τα τυχόν ρήγματα του μετώπου και κατόπιν να αντεπιτεθούν, όπως στον Μάρνη, και να πετάξουν πίσω τους Γερμανούς.

Ελλείψει μηχανοκινήτων μέσων, η ταχύτητα κίνησης των Γερμανών πεζών δεν ξεπερνούσε την αντίστοιχη ταχύτητα των πεζών της αρχαιότητας ή του μεσαίωνα. Την ίδια ώρα η ταχύτητα των τμημάτων ιππικού, τα οποία υποτίθεται είχαν αναλάβει την εκμετάλλευση της επιτυχίας του πεζικού, δεν υπερέβαινε τα 8 χλμ.ωριαίως.

Ο Γκουντέριαν κάνει εκτενείς αναφορές στο έργο του, σχετικά με την αδυναμία του ιππικού να αντεπεξέλθει της αποστολής που του είχε ανατεθεί στο σύγχρονο τότε πεδίο μάχης. Αργότερα, κατά τη φάση της στασιμότητας και της μιζέριας των χαρακωμάτων, τα δεδομένα για τον εκάστοτε επιτιθέμενο έγιναν ακόμα πιο δύσκολα. Η απόπειρα διάσπασης επάλληλων οχυρωμένων γραμμών προαπαιτούσε απίστευτα ισχυρές συγκεντρώσεις πυροβολικού.

Για παράδειγμα, στην επιχείρηση «Μιχαήλ», την τελευταία ουσιαστικά επιτυχημένη γερμανική επίθεση στον Α’ ΠΠ, η πρώτη επίθεση του πεζικού υποστηρίχθηκε από τα πυρά 10.000 πυροβόλα και ολμοβόλα , τα οποία σε διάστημα έξι περίπου ωρών κατανάλωσαν σχεδόν 1.500.000 βλήματα κάθε είδους και διαμετρήματος!

Όπως ήταν φυσικό, ένας τέτοιος κατακλυσμός πυρός οδήγησε πράγματι στη διάσπαση του βρετανικού μετώπου. Η αρχική όμως επιτυχία δεν ήταν δυνατόν να τύχει της πρέπουσας εκμετάλλευσης. Και πάλι οι βρετανικές εφεδρείες, κινούμενες με τον ίδιο με ταχύτερο των Γερμανών ρυθμό έκλεισαν το ρήγμα. Το δε γερμανικό πεζικό έμεινε σταδιακά ακάλυπτο από τα πυρά του φίλιου πυροβολικού, το οποίο δεν μπορούσε φυσικά να κινηθεί αρκετά γρήγορα για να το καλύψει.

Ένας τέτοιος αριθμός πυροβόλων και το αντίστοιχο απόθεμα βλημάτων που απαιτούντο για την ικανοποίηση των αναγκών του ήταν αδύνατο να μετακινηθούν εντός των χρονικών πλαισίων που απαιτούντο για να έχει πιθανότητες επιτυχίας η απόπειρα εκμετάλλευσης. Άρα, κατέληξαν οι Γερμανοί στρατηγοί, δεν ήταν ο ελαττωματικός σχεδιασμός του Σλίφεν που οδήγησε σε αποτυχία, αλλά η αδυναμία του Γερμανικού Στρατού να καλύψει τις άλλες δύο παραμέτρους της ισχύος και της εκμετάλλευσης.

Την αδυναμία αυτή ήταν δυνατό να καλύψει μόνο η εξελιγμένη εφεύρεση των αντιπάλων τους, το άρμα μάχης.
Οι Γερμανοί από τη στιγμή που δεν διέθεταν άρματα μάχης, δεν προσκολλήθηκαν και στα τότε οικία τακτικά δόγματα χρήσης του άρματος.

Για τους Γερμανούς το άρμα δεν ήταν ο υπηρέτης του πεζικού, το οποίο θα ακολουθούσε πειθήνια, με τον αργό ρυθμό προέλασης του πεζικού, καταπονώντας τον κινητήρα και τα νεύρα του πληρώματος του. Ήταν η αιχμή του δόρατος, το όπλο που αναλόγως των περιστάσεων θα έπαιζε τον ρόλο πολιορκητικού κριού ή στρατηγικού ιππικού. Φυσικά τα άρματα θα δρούσαν σε στενό σύνδεσμο με το πεζικό, το οργανικό τους όμως πεζικό, το οποίο θα τα κάλυπτε και θα τους άνοιγε, και πάλι κατά περίσταση, τον δρόμο.

Το δε οργανικό πεζικό είναι φυσικά μηχανοκίνητο, ώστε να είναι σε θέση να ακολουθεί με την ίδια ταχύτητα τις κινήσεις των αρμάτων. Ο στενός συνδυασμός των όπλων εξασφάλιζε στην μηχανοκίνητη έφοδο μια συνοχή που ποτέ ως τότε δεν είχε επιτευχθεί.

Αν ο εχθρός είναι καλά εγκατεστημένος στο κατεχόμενο από αυτόν έδαφος, τότε της επίθεσης των αρμάτων θα προηγηθεί αγώνας φθοράς του, από το οργανικό μηχανοκίνητο πεζικό, το επίσης μηχανοκίνητο πυροβολικό και την τακτική αεροπορία. Μόλις ο εχθρός δείξει τα πρώτα σημεία κάμψης θα εξορμήσει εναντίον του ο εν εφεδρεία ευρισκόμενος όγκος των αρμάτων. Έτσι είναι βέβαιο ότι ο εχθρός θα διασπασθεί και θα κατανικηθεί.

Μετά την επίτευξη δε της διάσπασης, τα άρματα μάχης θα ριχθούν με ταχύτητα εμπρός, προς εκμετάλλευση της επιτυχίας τους, όπως το ιππικό των ναπολεόντειων χρόνων. Ο ηττημένος αντίπαλος θα καταδιωχθεί κατά πόδας, ώστε να μην βρει τον απαιτούμενο για την ανασυγκρότηση του χρόνο, ως την ζώνη του πυροβολικού και των γραμμών εφοδιασμού του.

Αντίθετα αν ο εχθρός είναι πρόχειρα και όχι σταθερά εγκατεστημένος στο έδαφος, την έφοδο θα ξεκινήσουν τα άρματα, με την υποστήριξη του πυροβολικού και της τακτικής αεροπορίας, η οποία δεν θα προσβάλει μόνο τα εχθρικά τμήματα πρώτης γραμμής, αλλά θα επιχειρήσει και να απομονώσει το πεδίο μάχης, αποκλείοντας την έγκαιρη άφιξη των εχθρικών εφεδρειών.

Τα άρματα μάχης, αμέσως μετά την επίτευξη διάσπασης, δεν θα αναστείλουν την κίνηση τους. Το έργο της εκκαθάρισης τυχόν εχθρικών θυλάκων θα το αναλάβει το μηχανοκίνητο πεζικό που ακολουθεί τις κινήσεις των αρμάτων. Αυτό, σε γενικές γραμμές, είναι το τακτικό δόγμα των γερμανικών τεθωρακισμένων δυνάμεων, η επιτυχής εφαρμογή του οποίου, εξαρτάτο όμως σε μεγάλο βαθμό και από τη δράση της φίλιας αεροπορίας.

Τα καταδιωκτικά της Λουφταβάφφε όφειλαν να εξασφαλίσουν την ασφάλεια των κινήσεων στις επίγειες δυνάμεις, αποκτώντας, τοπική έστω αεροπορική υπεροχή, υπεράνω του πεδίου της χερσαίας μάχης. Τα μέσα βομβαρδιστικά όφειλαν να απομονώσουν το πεδίο της μάχης, πλήττοντας οποιαδήποτε εχθρική εφεδρική συγκέντρωση.

Τα τακτικά, τέλος, βομβαρδιστικά θα δρούσαν σε στενό σύνδεσμο με τις χερσαίες δυνάμεις, περιορίζοντας τον αναγκαίο χρόνο προπαρασκευής του πυροβολικού και πλήττοντας κάθε εχθρικό σημείο στηρίγματος.

pentapostagma.gr

Πηγή

Loading...
loading...

Δείτε επίσης

Απάντηση Ιράν σε Τραμπ: Αν θέλει φτηνό πετρέλαιο να σταματήσει να ανακατεύεται στην Μέση Ανατολή

Ο «Ντόναλντ Τραμπ θα πρέπει να σταματήσει να ανακατεύεται στη Μέση Ανατολή, αν θέλει η …