«Αιέν ο Έλληνας»: Aντί μνημοσύνου για τον Μανώλη Γλέζο


Πέρυσι 30 Μαρτίου, το πρώτο κύμα της συνεχιζόμενης πανδημίας του κορονοϊού δεν μπόρεσε να σκεπάσει μια φυσική «αναχώρηση» προς την αθανασία, όπως θα την εννοούσε ο πατριωτισμός των Ελλήνων. Έναν χρόνο μετά, η «Όμορφη και παράξενη Πατρίδα» του Ποιητή συνεχίζει να φέγγει μέσα από την ιστορικά διδακτική αξία της στάσης που επέδειξε στη ζωή του ο Μανώλης Γλέζος.

Στην ενεργό μνήμη αυτής της αξίας, σήμερα η INTERAMERICAN συμβολικά με μια κατάθεση θυμήθηκε την επιθυμία της οικογένειάς του να ενισχυθεί η Βιβλιοθήκη Νίκου Ν. Γλέζου στον τόπο του, στ’ Απεράθου της Νάξου, ενώ ετοιμάζει και αποστολή βιβλίων. Στα εγκαίνια της βιβλιοθήκης το 1965, ο Μανώλης Γλέζος είχε πει:

«Θυμάμαι, βρεθήκαμε στην Αθήνα με τον αδελφό μου Νίκο, για να σπουδάσουμε. Ό,τι βλέπαμε τότε στην μεγάλη πολιτεία, που έλειπε απ το χωριουδάκι μας, λαχταρούσαμε να το αποκτήσει και το Απεράθου. Ό,τι θαυμαστό και να βλέπαμε τριγύρω μας, δεν μας έσβηνε την ανάμνηση από το μικρό, το φτωχό χωριό μας. Η σύγκριση δεν σκότωνε την αγάπη μας. Αντίθετα, την κραταίωνε και την γιγάντωνε. Και γεννούσε την επιθυμία εκείνα που βλέπαμε, να γίνουν κτήμα και για τους χωριανούς μας. Πρωτονειρευτήκαμε να γίνει το Σκολειουδάκι ένα κανονικό , πραγματικό Σχολείο. Οι απόδημοι Απεραθίτες πρόστρεξαν και σήμερα το χωριό μας έχει το Σχολείο του. Ένα από τα μεγάλα μας όνειρα ήταν να αποκτήσει το χωριό μας και Βιβλιοθήκη. Το βιβλίο είναι απαραίτητο στοιχείο ζωής, προόδου, πολιτισμού, αστείρευτη πηγή φωτός».



Source link

realhosting
loading...

Απάντηση