Η πραγματικότητα ενός χωρισμένου Πατέρα μέσα από τα μάτια ενός παιδιού


Την ιστορία που θα σας πω με βοήθησε να την γράψω ο μπαμπάς μου, είμαι μικρούλα και δεν ξέρω να γράφω. Κάποιοι αποφάσισαν να φύγει από το σπίτι μας, αποφάσισαν να περνάει μόνο λίγες ώρες τον μήνα μαζί μου χωρίς εγώ να έχω συμφωνήσει σε αυτό. Δεν με ρώτησαν γιατί είμαι μικρή και αυτοί ξέρουν καλύτερα ποιο είναι το καλό μου. «Έτσι μου είπαν».

Με λένε Αφροδίτη και είμαι 3,5 χρονών…

Δεν αμφιβάλω πως η μαμά μου με αγαπάει. Ξέρω όμως πολύ καλά τι είναι καλό για μένα. Είμαι μικρή ακόμα, ξέρω όμως τι αισθάνομαι. Το νιώθω στην καρδιά μου και η καρδιά μου πονάει από τώρα, γιατί πολύ πριν γεννηθώ άκουγα φωνές. Άκουγα τον μπαμπά μου να μου μιλάει και να μου λέει πόσο πολύ με αγαπάει.



Source link

realhosting
loading...

Απάντηση