Εν μέσω ενός πολέμου στη Μέση Ανατολή και με το προηγούμενο των υψηλών δασμών που επέβαλαν αμφότεροι μια συνάντηση Τραμπ και Σι υπό άλλες συνθήκες θα έμοιαζε αδύνατη. Πλην όμως και καθόλου παραδόξως την επιθυμούν και οι δύο για διαφορετικούς λόγους.
Η πρώτη διαπίστωση είναι ότι κανείς από τους δύο δεν θέλει αυτή η συνάντηση να αποτύχει, Το χειρότερο σενάριο θα ήταν μετά τη συνάντηση τα πράγματα να βρίσκονται εκεί που ήταν όταν ο Ντόναλντ Τραμπ έφτασε στην Κίνα.
Και οι δύο ηγέτες θέλουν να ανοίξουν τα στενά του Ορμούζ. Ο Τραμπ θεωρεί κρίσιμη τη βοήθεια της Κϊνας προς αυτή την κατεύθυνση, ο Σι συμφωνεί μεν, αλλά έχει ένα συγκριτικό πλεονέκτημα: Δεν βρίσκεται αυτός σε πόλεμο. Αυτό που κυρίως τον ενδιαφέρει είναι το ενεργειακό κομμάτι και όχι το επιχειρησιακό. Από την άλλη γνωρίζει ότι από το 2017 όταν ξανασυναντήθηκαν οι δύο ηγέτες η Κίνα δεν χρειάζεται να πείσει ότι είναι μεγάλος παίκτης. Είναι πλέον αυτονόητο.
Ο Ντόναλντ Τραμπ θεωρεί ότι μπορεί να κλείσει με τους Κινέζους εμπορικές συμφωνίες – είναι η αδυναμία του άλλωστε- μπορεί επίσης θα πείσει τον Σι ότι πρέπει να γίνει μέρος του σχεδίου για το άνοιγμα των στενών του Ορμούζ.
Και οι δύο γνωρίζουν ότι θα παραμείνουν αντίπαλοι εμπορικό, αλλά και στον τομέα της τεχνολογίας, αλλά πιστεύουν βάσιμα ότι το «ταγκό» των διεθνών εξελίξεων χορεύεται μόνο να βρίσκονται αυτοί οι δύο στην πίστα.
