Ένα σημαντικό εμπόδιο στις προσπάθειες του Ιράν των ΗΠΑ να τερματίσουν τον πόλεμο είναι τα Στενά του Ορμούζ, το πολύτιμο αυτό πέρασμα για την παγκόσμια αγορά πετρελαίου. Πώς όμως δημιουργήθηκαν τα Στενά αυτά;
Περίπου 35 εκατομμύρια χρόνια πριν, η τεκτονική πλάκα της Αραβίας άρχισε να συγκρούεται με την Ευρασιατική, προκαλώντας τη συρρίκνωση του προϊστορικού Ωκεανού Τηθύς, ο οποίος κάποτε χώριζε τις υπερ-ηπείρους Λαυρασία και Γκοντβάνα.
Η Λαυρασία αργότερα μεταμορφώθηκε σε Βόρεια Αμερική, Ευρώπη και σε τμήματα της Ασίας. Η Γκοντβάνα διαχωρίστηκε σε Νότια Αμερική, Αφρική, Ανταρκτική, Αυστραλία και Ινδία. Ωστόσο, σύμφωνα με το CNNi η αρχαία θάλασσα δεν εξαφανίστηκε εντελώς, καθώς ένα μέρος της της επιβιώνει μέχρι σήμερα, με τη μορφή των Στενών του Ορμούζ.
Σύμφωνα με τους επιστήμονες η γεωλογική διαδικασία που δημιούργησε αυτή την κρίσιμη θαλάσσια οδό, η οποία αποτελεί πλέον ένα αναδυόμενο νέο μέτωπο στον πόλεμο των ΗΠΑ και του Ισραήλ με το Ιράν, είναι ακριβώς η ίδια διαδικασία που έδωσε στην περιοχή τον πλούτο της σε πετρέλαιο εξ αρχής.
Σύμφωνα με το National Geographic, καθώς η Αραβική πλάκα άρχισε να κινείται πιο βαθιά κάτω από την Ευρασιατική πλάκα, οι δύο πλάκες συμπιέστηκαν, δημιουργώντας τα Όρη Ζάγκρος, μια εντυπωσιακή αλυσίδα κορυφών που εξακολουθεί να υπάρχει στο Ιράν. Το βάρος αυτών των βουνών πίεσε προς τα κάτω μέρος της Αραβικής πλάκας, προκαλώντας τη δημιουργία των Στενών του Ορμούζ.
Για εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια, προτού η Αραβική πλάκα συγκρουστεί με την Ευρασιατική, βρισκόταν κάτω από τη στάθμη της θάλασσας, προσφέροντας το ιδανικό περιβάλλον για τη δημιουργία αργού πετρελαίου, σύμφωνα με το National Geographic.
Αυτό συμβαίνει επειδή, όταν η θαλάσσια ζωή «πεθαίνει», τα υπολείμματά της καταλήγουν στον πυθμένα της θάλασσας, εισχωρώντας ανάμεσα σε στρώματα λάσπης και άμμου. Στη συνέχεια, μετά από εκατομμύρια χρόνια και υπό έντονη θερμότητα και πίεση, αυτά τα υπολείμματα μεταμορφώνονται σε αυτό που εμείς σήμερα γνωρίζουμε ως αργό πετρέλαιο.
«Μπορείς να έχεις τον ισχυρότερο στρατό που έχει δει ποτέ ο κόσμος, αλλά στη διαδρομή του συναντάς τη φύση» όπως είχε δηλώσει ο Τιμ Μάρσαλ, συγγραφέας του best-seller «Prisoners of Geography», επιβεβαιώνοντας τη στρατηγική σημασία του περάσματος.
«Δεν είναι περίεργο που οι Ασσύριοι αποκαλούσαν τον Περσικό Κόλπο “Πικρή Θάλασσα”» είχε δηλώσει χαρακτηριστικά.
