Είμαστε πλέον συνηθισμένοι να ζούμε ενεργειακές κρίσεις, αλλά αυτό δεν μας έχει κάνει πιο ανθεκτικούς, αντιθέτως η διάρκεια των κρίσεων μας έχει κάνει πιο ευάλωτους οικονομικά.
Πριν από μερικά χρόνια όταν ξεκίνησε ο πόλεμος στην Ουκρανία που πυροδότησε το πρώτο κύμα ακρίβειας, πιστεύαμε ότι αυτό ήταν το χειρότερο σενάριο. Είδαμε τη βενζίνη να ανεβαίνει καθημερινά, το σύνολο σχεδόν των προϊόντων να γίνονται ακριβότερα και σε συνδυασμό με έντονα καιρικά φαινόμενα που χτύπησαν την παραγωγή το τρόφιμα άρχισαν να τραβούν την ανηφόρα και αυτό συμβαίνει μέχρι σήμερα. Δυστυχώς ένας δεύτερος πόλεμος, αυτή τη φορά στη Μέση Ανατολή έδωσε μόνιμα χαρακτηριστικά στην ακρίβεια και οδήγησε πολιτικούς εντός και εκτός της χώρας να μας υπόσχονται «δύσκολο χειμώνα».
Τι κάνει όμως η Ευρωπαϊκή Ένωση για όλα αυτά που πλήττουν ουσιαστικά τους πολίτες όλων των χωρών μελών της. Αυτό που γνωρίζει πάρα πολύ καλά: Παρατηρεί. Και αμέσως μετά, για στόματος Φον ντερ Λάιεν αρχίζει τις νουθεσίες. Να κάνετε οικονομία και να κλείνετε τους διακόπτες μας προέτρεψε η πρόεδρος Ούρσουλα, λες και ζητούσαμε μια προστατευτική μητέρα να μας φέρει στον ίσιο δρόμο. Κατά τα λοιπά εκκλήσεις για πίστη στη δημοσιονομική ορθοδοξία και μετακύλιση των αποφάσεων σε ένα απροσδιόριστο μέλλον.
Ο ευρωπαΪκός «κάβουρας» αντιμετωπίζει τα προβλήματα με νηφαλιότητα βουδιστή μοναχού, πλην όμως αυτό εν προκειμένω δεν προσφέρει καμία λύση. Παρά το αίτημα τόσο τους Έλληνα πρωθυπουργού όσο και άλλων ηγετών να υπάρξει ένα περιθώριο ώστε να μειωθούν οι έμμεσοι φόροι στα καύσιμα, οι Βρυξέλλες φαίνεται ότι «φοβούνται». Και φοβούνται για τους λάθος λόγους. Ουσιαστικά έχει πάρει φωτιά το σπίτι και τρέμουν στην ιδέα μην ανέβει ο λογαριασμός του νερού, αν προσπαθήσουμε να τη σβήσουμε.
