Έγιναν ξαφνικά «μπλε» τα κάστρα των Ρεπουμπλικάνων; «Η στρατηγική του κράτους Ράμπο απέτυχε»
Παρότι η επικράτηση των Δημοκρατικών και στα δύο σώματα, τη Γερουσία και τη Βουλή των Αντιπροσώπων ήταν εντυπωσιακή, διαψεύδοντας ακόμη και τους αναλυτές που έβλεπαν «ντέρμπι» ανάμεσα στα δύο κόμματα, το αποτέλεσμα της εκλογικής αναμέτρησης συνιστά «καμπανάκι», σύμφωνα με την κα Χατζησταύρου.
«Καμπανάκι – Πρόωρο να μιλάμε για δομική αλλαγή»
«Είναι αφελές να μιλάμε για δομική αλλαγή σε Πολιτείες που παραδοσιακά ψήφιζαν το Ρεπουμπλικανικό κόμμα» απαντά χαρακτηριστικά, για να συμπληρώσει:
«Είναι σίγουρα καμπανάκι. Οι Αμερικάνοι, με την ψήφο τους, έστειλαν το μήνυμα ότι η παρούσα κυβερνητική πολιτική δεν μπορεί να απαντήσει στις ανάγκες τους. Αλλά είναι πρόωρο να μιλάμε για μία δομική μετατόπιση».
Το μεγάλο «στοίχημα» δε, όπως επισημαίνει η καθηγήτρια, είναι αυτές οι αλλαγές «στρατοπέδων» να διατηρηθούν.
Πανηγυρισμοί για τα αποτελέσματα των ενδιάμεσων εκλογών
EPA/JIM LO SCALZO/ ΑΠΕ ΜΠΕ
Τι οδήγησε στην ψήφο διαμαρτυρίας – Οι Ισπανόφωνοι κρίσιμη μεταβλητή στον εκλογικό χάρτη
Αυτή η ψήφος διαμαρτυρίας, δεν ήρθε σαν κεραυνός εν αιθρία. «Η μεταβολή της ψήφου δεν ήρθε τόσο αναπάντεχα και τόσο άμεσα» εξηγεί η ίδια.
«Κλειδί» στη μεταστροφή των εκλογικών προτιμήσεων αποτέλεσαν και πάλι οι Ισπανόφωνοι.
«Αποτελούν μία πολύ σημαντική μεταβλητή στον εκλογικό χάρτη των Ηνωμένων Πολιτειών, αφενός διότι αυξάνονται δημογραφικά, αφετέρου γιατί πλέον δεν διαμένουν μόνο στις αγροτικές περιοχές των ΗΠΑ, αλλά έχουν εξαπλωθεί στα περιαστικά κέντρα. Έχουν αλλάξει στην ουσία τις ισορροπίες της δημογραφικής ταυτότητας των ΗΠΑ και αυτό επηρεάζει, φυσικά, και τον εκλογικό χάρτη» σημειώνει.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον, παρουσιάζει σύμφωνα με την κα Χατζησταύρου, το γεγονός ότι πρόκειται για «μία κοινωνική κατηγορία που έχει αναπτύξει έναν σχετικό ρατσισμό, απέναντι στη μαύρη ή την ασιατική κοινότητα».
«Στην περίπτωση των Λατίνων, που στις προεδρικές εκλογές στήριξαν τον Τραμπ, οι επιδρομές της ICE και οι δολοφονικές επιθέσεις κατά τα δύο πρώτα χρόνια, οδήγησαν σε μεταστροφή και του εκλογικού τους κριτηρίου και τελικά της ψήφου τους με χαρακτηριστικότερα παραδείγματα το Τέξας και τη Φλόριντα» σημειώνει η κα Χατζησταύρου.
Υπενθυμίζεται πως πρόκειται για ένα εκλογικό μπλοκ που αποτελείται κυρίως από ανδρικό πληθυσμό και που στην εκλογική αναμέτρηση του 2024 ψήφισε το ρεπουμπλικανικό κόμμα στη βάση της οικονομικής ψήφου.
Ωστόσο, η κατασταλτική πολιτική με τους θανάτους μεταναστών από τα πυρά της Υπηρεσίας Μετανάστευσης των ΗΠΑ να φτάνουν στο υψηλότερο ποσοστό των τελευταίων δύο δεκαετιών μόνο το 2025, – 32 συνολικά – επέφερε μεγάλη στασιμότητα και στην οικονομία επηρεάζοντας το εκλογικό τους κριτήριο.
«Η δασμολογική πολιτική απέτυχε οικτρά»
Τι έπεισε λοιπόν τους Αμερικανούς να ψηφίσουν Δημοκρατικούς, όταν στις προεδρικές εκλογές εξέλεξαν τον Ντόναλντ Τραμπ;
Απαντώντας στο ερώτημα αυτό, η καθηγήτρια Πολιτικής Επιστήμης, υπογραμμίζει πως «δεν αρκεί να πούμε ότι οι Δημοκρατικοί κατάφεραν να συσπειρώσουν τα χαμηλότερα στρώματα, απαντώντας στα κρίσιμα ερωτήματά τους. Αυτό που εξηγεί την εκλογή μεταστροφή είναι οι ίδιες οι πολιτικές Τραμπ».
Ποιες πολιτικές; «Η δασμολογική πολιτική απέτυχε οικτρά» επισημαίνει, για να συμπληρώσει, πως η επιβολή δασμών φαίνεται πως «δεν είχε θετικά αποτελέσματα για την κοινωνία και την οικονομία εντός της χώρας. Αντιθέτως συνέβαλε στην αύξηση των τιμών των εισαγομένων προϊόντων και γενικότερα επέτεινε τις πληθωριστικές τάσεις».
Αντίστοιχα, οι Αμερικάνοι θύμωσαν έτι περαιτέρω με την επιδείνωση των πληθωριστικών πιέσεων, λόγω του πολέμου στο Ιράν, που οδήγησε σε κατακόρυφη αύξηση των τιμών ενέργειας. «Οι πολίτες αναρωτήθηκαν: Τι κερδίζω εγώ στο Τέξας, από τον πόλεμο;» αναφέρει η κα Χατζησταύρου.
«Η στρατηγική της γυμνής ισχύος και του κράτους “Ράμπο” απέτυχε»
Την ίδια ώρα, τα αποτελέσματα των εκλογών, ιδιαίτερα στα προπύργια των Ρεπουμπλικανών, έδειξαν ένα κύμα αμφισβήτησης και στη στρατηγική που ακολούθησε ο Αμερικανός πρόεδρος στην εξωτερική πολιτική, την ώρα που η ίδια η κοινωνία μαστίζεται από σοβαρά εσωτερικά προβλήματα.
«Οι απειλές να καταλάβει τη Γροιλανδία, η σύλληψη του Μαδούρο, οι επιθέσεις στην Καραϊβική, οδήγησαν στην αμφισβήτηση» της πολιτικής που ακολουθήθηκε τα δύο πρώτα έτη της θητείας Τραμπ.
«Η λογική του Ράμπο του 21ου αιώνα δεν “μίλησε” στην Αμερική που τον ψήφισε» τονίζει η κα Χατζησταύρου.
Διαδηλωτές στη Γροιλανδία
AP
«Ταυτόχρονα, εγείρεται ένα ζήτημα κοινωνικής δικαιοσύνης, που αφορά το με ποια νομιμοποιητική βάση προχώρησε σε όλες αυτές τις κινήσεις, ενώ κατά την προεκλογική του εκστρατεία, ο Τραμπ έλεγε: Θα σταματήσω τους πολέμους» σημειώνει.
«Το εκλογικό σώμα έστειλε ένα μήνυμα ότι πρέπει να μπει όριο στην επιθετικότητα της Αμερικής, με στόχο να ενεργεί ως κράτος ράμπο, επιχειρώντας να λύνει όλα του τα προβλήματα μέσα από μονομερείς ενέργειες» τονίζει και προσθέτει πως «από εκεί που η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ του 20ου αιώνα είχε ένα μανδύα νομιμοποίησης γύρω από κεντρικές αξίες της Δύσης, αυτό έχει εκλείψει. Έχει επικρατήσει η λογική της γυμνής ισχύος».
Η «συνταγή» αυτή, όμως, όπως επισημαίνει η κα Χατζησταύρου, δεν μπορεί πλέον να λειτουργήσει σε μια Αμερική, η οποία «βάλλεται από την ακρίβεια και από κοινωνικές ανισότητες, , βαθαίνοντας έτσι το τεράστιο χάσμα μεταξύ των υπερπλουσίων και των εργατικών και εργαζόμενων τάξεων και διευκολύνοντας την απόλυτη κυριαρχία των τεχνολογικών κολοσσών».
Διότι, όπως εξηγεί, η επέκταση της Τεχνητής Νοημοσύνης και των data center διαδραμάτισε ένα ξεχωριστό ρόλο στην προεκλογική εκστρατεία των ενδιαμέσων εκλογών.
«Οι Δημοκρατικοί θα ασχοληθούν με τα του οίκου τους»
Σε κάθε περίπτωση, όμως, η κα Χατζησταύρου ξεκαθαρίζει πως «δεν θα αλλάξει ξαφνικά ο κόσμος, επειδή επικράτησαν οι Δημοκρατικοί στις ενδιάμεσες εκλογές».
«Οι Δημοκρατικοί καταρχήν θα ασχοληθούν με τα του οίκου τους» ξεκαθαρίζει, και εκτιμά πως δεν θα ασχοληθούν ιδιαίτερα με ζητήματα που αφορούν τις ευρωατλαντικές σχέσεις.
«Πιστεύω θα αφήσουν τον Τράμπ να εκτεθεί ο ίδιος τόσο στη διαχείριση της σχέσης με την ΕΕ, όσο και σε σχέση με το ουκρανικό, το Ιράν, ακόμη και με το παλαιστινιακό ζήτημα» εκτιμά.
«Τους εξυπηρετεί να συνεχίσει η φθορά της κυβέρνησης» σχολιάζει η καθηγήτρια. «Μάλλον θα προσπαθήσουν να τον περιορίσουν σε σχέση με την έκδοση τεκτελεστικών διαταγμάτων με στόχο να παρακάμπτει το Κογκρέσσο» όπως έκανε τα δύο πρώτα χρόνια στο πλαίσιο των δασμολογικών μέτρων, της μεταναστευτικής πολιτικής, της διαχείρισης των συνόρων, της μεταρρύθμισης του κράτους κ.ο.κ., εκτιμά.
Ο Ντόναλντ Τραμπ υπογράφει προεδρικό διάταγμα
AP Photo/Alex Brandon
Επιστροφή στην πολιτική ταυτοτήτων και στον δανεισμένο από την Ευρώπη οικονομικό λαϊκισμό
Οι Δημοκρατικοί κατάφεραν να παντρέψουν την πολιτική ταυτοτήτων (identity politics), ή πιο σωστά της αναγνώρισης (recognition politics), με τον οικονομικό λαϊκισμό, σύμφωνα με την ίδια. «Βλέπουμε ήδη μία επιτυχημένη στρατηγική που έδωσε ορατότητα σε μειονοτικές ομάδες που επιδιώκουν ισότητα και προστασία απέναντι σε συστημικές διακρίσεις επαναφέροντας ταυτόχρονα στο προσκήνιο τα εργατικά στρώματα και τη λογική της Αμερικής από τα πάνω και από τα κάτω.
Ο Τζέιμς Ταλαρίκο, για παράδειγμα, που «έβαψε μπλε» το Τέξας μετά από δεκαετίες κυριαρχίας των Ρεπουμπλικανών, κατά την προεκλογική του καμπάνια έχει δηλώσει: «την ώρα που οι δισεκατομμυριούχοι μεγαλοδωρητές καταλαμβάνουν την ομοσπονδιακή κυβέρνηση, χρειαζόμαστε περισσότερους αγωνιστές στην Ουάσινγκτον που θα επαναφέρουν την εξουσία στους εργαζόμενους».
Επισημαίνει, δε, πως, τόσο ο Ταλαρίκο, όσο ο Αμπντούλ Ελ – Σαγιέντ που εξελέγη στο Μίσιγκαν «είναι μετριοπαθείς Δημοκρατικοί. Όμως και οι δύο έδειξαν στο εκλογικό σώμα ότι αυτό που τους ενδιαφέρει είναι η Αμερική από τα κάτω».
Πανηγυρισμοί για τον Τζέιμς Ταλαρίκο
AP Photo/Eric Gay
«Oι Δημοκρατικοί μέσα από τις ενδιάμεσες εκλογές ανέδειξαν ανθρώπους από έγχρωμες κοινότητες, υπερασπιζόμενοι έτσι την σημασία της πολυφυλετικότητας, ενώ συγχρόνως οργανώθηκαν γύρω από την στρατηγική του economic populism, δηλαδή του οικονομικού λαϊκισμού, επηρεασμένοι από την φημισμένη σχολή σκέψης του Ερνέστο Λακλάου και της Σαντάλ Μουφ» αναφέρει. Όπως εξηγεί, πρόκειται για ένα ρεύμα πολιτικής στρατηγικής που είχε επηρεάσει τόσο τους Podemos, όσο και τον ΣΥΡΙΖΑ στην πρώτη του φάση.
Το στοίχημα των εσωτερικών αντιθέσεων στους Δημοκρατικούς και το διακύβευμα των εκλογών του 2028
Οι αντιθέσεις, ωστόσο, στο εσωτερικό των Δημοκρατικών, αποτελούν ακόμη ένα μεγάλο στοίχημα.
«Υπάρχει μία τάση και μία διαμάχη μεταξύ των πολύ μετριοπαθών, των πιο «liberal» και των «left progressive», της πιο προοδευτικής πτέρυγας των Δημοκρατικών. Και όλοι αυτοί δεν συνεννοούνται μεταξύ τους» υπογραμμίζει η κα Χατζησταύρου.
Το στοίχημα για αυτούς είναι, σύμφωνα με την ίδια, να διατηρήσουν τον έλεγχο στις Πολιτείες που έφεραν την ανατροπή στον Αμερικάνικο Νότο και στις εκλογές του 2028.
