Οι μόνες προβλέψεις που γίνονται ειδικά από τους οικονομικούς αναλυτές είναι για τις επιπτώσεις που θα έχει η συνέχιση αυτής της σύρραξης, σε ένα από τα πιο κομβικό σημεία του πλανήτη ως προς το πετρέλαιο και τα παράγωγά του.
Φαίνεται ότι θα θυμόμαστε αυτή τη σύρραξη για πολύ καιρό ίσως και χρόνια ακόμα και αν τελειώσει αύριο. Πλην όμως το «αύριο» είναι μια πολύ σχετική έννοια όταν στο τραπέζι πρέπει να κάτσουν από τη μία πλευρά οι Αμερικανοί, από την άλλη οι Ιρανοί. Είναι και η πρώτη φορά που ζούμε ένα διπλωματικό θρίλερ, το οποίο δεν ορίζεται κυρίως από το παρασκήνιο, αλλά από αναρτήσεις.
Η γνωστή σε όλους άλλωστε συνήθεια του αμερικανού προέδρου να αναρτά φιλικές συμβουλές, απειλές, αλλά και λεπτομέρειες από το παρασκήνιο, σύμφωνα με εκτιμήσεις των ίδιων των Αμερικανών έχει οδηγήσει σε αδιέξοδο όχι τις συνομιλίες, αλλά έστω την προσπάθεια να συνομιλήσουν οι δύο πλευρές.
Τα πάντα φαίνεται ότι έχουν παγώσει, οι πακιστανοί προσπαθούν να φέρουν στις συνομιλίες τις δύο πλευρές, αλλά φαίνεται ότι «φοβάται ο Γιάννης το θεριό και το θεριό τον Γιάννη» και έτσι τα πάντα βρίσκονται σε ένα τεντωμένο σχοινί, το οποίο ενίοτε κάποια από τις δύο πλευρές τραβάει περισσότερο. Και σε όλο αυτό έρχεται επιπρόσθετα και η δήλωση Νετανιάχου ότι για τον ίδιο ο πόλεμος στο Ιράν δεν έχει τελειώσει.
Φαίνεται ότι έχουμε μπει σε ένα σπιράλ ανάλογο των μεγάλων – ενεργειακών και μη- κρίσεων και το χειρότερο όλων είναι ότι κανείς δεν μπορεί να προβλέψει πού μας οδηγεί και σε ποια διάρκεια.
