«Ανησυχώ πολύ»: Ο Μπιλ Γκέιτς δηλώνει ότι ο κόσμος χρειάζεται ένα σχέδιο για τη διαχείριση της ΑΙ
Βαθιά ανήσυχος για την πορεία της Τεχνητής Νοημοσύνης (AI), τον ρυθμό εξέλιξής της και την ανεπάρκεια των προετοιμασιών σε παγκόσμιο επίπεδο δηλώνει ο Μπιλ Γκέιτς.
Αυτός είναι ο λόγος που ο θρύλος της τεχνολογίας της πληροφορικής θέλει να συναντηθεί με τον πρόεδρο της Κίνας, Σι Τζινπίνγκ, για να συζητήσουν τις διεθνείς διασφαλίσεις κατά της επικίνδυνης Τεχνητής Νοημοσύνης.
Σε ένα νέο του κείμενο – παρέμβαση ο Γκέιτς επισημαίνει ότι η «ταραχώδης εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης» έχει ήδη ξεκινήσει, φέρνοντας μαζί της απειλές όπως: την εξαφάνιση ολόκληρων κατηγοριών θέσεων εργασίας, την έξαρση της απάτης και των deepfakes, τη μείωση του εμποδίου εισόδου για κυβερνοεπιθέσεις σε κρίσιμες υποδομές, τη διευκόλυνση της δημιουργίας νέων θανατηφόρων ασθενειών, τη δυνατότητα των κυβερνήσεων να προβαίνουν σε φονικές ενέργειες χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση στη λήψη αποφάσεων, καθώς και τη ριζική αλλαγή στον τρόπο που μεγαλώνουν τα παιδιά.
«Βρισκόμαστε στη διαδικασία να ξεπεράσουμε καθένα από αυτά τα ορόσημα», τονίζει.
Στο μεταξύ, κανείς στον κλάδο δεν θέλει να είναι ο πρώτος που θα πατήσει φρένο. «Οι περισσότεροι με τους οποίους μιλάς θα πουν: “Ναι, εντάξει, αν έκοβαν ρυθμούς όλοι οι άλλοι, ίσως να το έκανα κι εγώ”», αποκαλύπτει.
Ο Γκέιτς ανέφερε ότι ένας τρόπος εξόδου από αυτό το αδιέξοδο είναι η παρέμβαση των κυβερνήσεων.
Ο ίδιος αναφέρει ότι αν παρουσιαζόταν ένα αξιόπιστο σχέδιο για την επιβράδυνση του ρυθμού ανάπτυξης της Τεχνητής Νοημοσύνης σε παγκόσμιο επίπεδο, πιθανότατα θα το υποστήριζε. Ωστόσο, δεν αναμένει να συμβεί κάτι τέτοιο, καθώς οι γεωπολιτικές και οικονομικές δυνάμεις που εμπλέκονται είναι υπερβολικά ισχυρές.
Εξ ου και τονίζει την ανάγκη ανάληψης δράσης από τη διεθνή κοινότητα και προτείνει τρεις ιδέες:
Δημιουργία νέων θεσμών, τόσο σε εθνικό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο. Όπως επισημαίνει, κανένας υφιστάμενος οργανισμός δεν σχεδιάστηκε για μια τεχνολογία που επηρεάζει ταυτόχρονα την απασχόληση, την ασφάλεια, την υγεία, την ενέργεια και τις εκλογικές διαδικασίες.
Ζητά τη σύσταση νέων εθνικών φορέων ικανών να καθορίζουν προτεραιότητες που διατρέχουν διαφορετικές υπηρεσίες, καθώς και τη δημιουργία ενός νέου διεθνούς οργανισμού, στα πρότυπα των μηχανισμών επιθεώρησης για τα πυρηνικά όπλα, των κανονισμών αεροπλοΐας και των συνθηκών για την προστασία του στρώματος του όζοντος.
Τέλος αξιώνει τη διατήρηση θέσεων εργασίας αποκλειστικά για ανθρώπους. Ο Γκέιτς ονομάζει αυτή την έννοια «Human Reserved» (Αποκλειστικά για Ανθρώπους): Πρόκειται για εργασίες που οι μηχανές θα είναι απολύτως ικανές να εκτελέσουν, αλλά τις οποίες εμείς αποφασίζουμε να διατηρήσουμε για τους ανθρώπους. Το μοντέλο εδώ είναι αυτό του φυσικού καταφυγίου — εκτάσεων γης όπου θα μπορούσαμε να κατασκευάσουμε δρόμους και κτήρια, αλλά επιλέγουμε να μην το κάνουμε, επειδή η απώλεια θα ήταν υπερβολικά μεγάλη.
