Η κατανομή των ηλικιωμένων επιβατών μέσα στην καμπίνα ενός αεροπλάνου μπορεί να παίζει κρίσιμο ρόλο στον χρόνο που απαιτείται για την εκκένωση σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, σύμφωνα με νέα μελέτη.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η πιο γρήγορη εκκένωση επιτυγχάνεται όταν οι επιβάτες μεγαλύτερης ηλικίας δεν συγκεντρώνονται σε συγκεκριμένα σημεία, αλλά κατανέμονται πιο ομοιόμορφα κοντά στις εξόδους και σε όλη την καμπίνα, αναφέρει ο Independent.
Οι αεροπορικές αρχές συνιστούν, σε καταστάσεις ανάγκης, οι επιβάτες να μπορούν να εγκαταλείψουν το αεροσκάφος και να φτάσουν στο έδαφος μέσα σε 90 δευτερόλεπτα. Ωστόσο, η αύξηση του αριθμού των ηλικιωμένων επιβατών δυσκολεύει την επίτευξη αυτού του στόχου, επισημαίνουν οι επιστήμονες.
Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι η γνωστική έκπτωση σε μεγαλύτερες ηλικίες μπορεί να επηρεάσει την αντίληψη της κατάστασης και να καθυστερήσει τη λήψη αποφάσεων κατά την εκκένωση. Παράλληλα, η μειωμένη ευκινησία και επιδεξιότητα μπορεί να επιδεινωθούν υπό συνθήκες έντονου στρες.
Προσομοιώσεις 27 σεναρίων εκκένωσης
Στη νέα μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό AIP Advances, ερευνητές προσομοίωσαν 27 διαφορετικά σενάρια εκκένωσης σε περίπτωση πυρκαγιάς και στους δύο κινητήρες ενός Airbus A320, ενός από τα πιο διαδεδομένα αεροσκάφη στενής ατράκτου στον κόσμο. Συνέκριναν τρεις διαφορετικές διατάξεις καμπίνας, με διαφορετικά ποσοστά επιβατών άνω των 60 ετών και διαφορετικούς τρόπους κατανομής τους στις θέσεις.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι, σε διάταξη 152 επιβατών, εκ των οποίων οι 30 ήταν ηλικιωμένοι, ο ταχύτερος χρόνος εκκένωσης επιτεύχθηκε όταν οι ηλικιωμένοι επιβάτες ήταν ομοιόμορφα κατανεμημένοι σε όλη την καμπίνα. Ακόμη κι έτσι, όμως, χρειάστηκαν 141 δευτερόλεπτα για να φτάσουν όλοι οι επιβάτες στο έδαφος — χρόνος σημαντικά μεγαλύτερος από το όριο των 90 δευτερολέπτων που συνιστούν οι ρυθμιστικές αρχές.
Μία από τις προσομοιώσεις εκκένωσης της μελέτης
AIP Publishing
Σύμφωνα με τους ερευνητές, τα υψηλότερα ποσοστά ηλικιωμένων επιβατών και οι λιγότερο αποτελεσματικές διατάξεις θέσεων οδήγησαν σε μεγαλύτερους χρόνους εκκένωσης και άνιση χρήση των εξόδων. Η αναλογία και η θέση των ηλικιωμένων μέσα στην καμπίνα επηρέασαν τη συμφόρηση, τη ροή των επιβατών και τον βαθμό αξιοποίησης κάθε εξόδου.
Χαμηλή πιθανότητα, αλλά υψηλός κίνδυνος
Για τις προσομοιώσεις, οι επιστήμονες δημιούργησαν πλήρη ψηφιακά μοντέλα της καμπίνας του Airbus A320 και χρησιμοποίησαν το λογισμικό Pathfinder, ένα εργαλείο που χρησιμοποιείται ευρέως για μοντελοποίηση εκκενώσεων. Αν και ένα σενάριο πυρκαγιάς και στους δύο κινητήρες θεωρείται σπάνιο, οι ερευνητές τονίζουν ότι τέτοια περιστατικά ανήκουν στην κατηγορία των χαμηλής πιθανότητας αλλά υψηλού κινδύνου συμβάντων.
H αεροπορική ιστορία έχει δείξει πως κρίσιμες αστοχίες, όπως η περίφημη αναγκαστική προσθαλάσσωση στον ποταμό Χάντσον της Νέας Υόρκης από τον πιλότο Τσέσλι «Σάλι» Σάλενμπεργκερ, που έγινε και ταινία με πρωταγωνιστή τον Τομ Χανκς, μπορούν να συμβούν και να έχουν σοβαρές συνέπειες.
Οι ερευνητές εκτιμούν ότι τα ευρήματα θα μπορούσαν να βοηθήσουν τις αεροπορικές εταιρείες να μειώσουν τους κινδύνους, για παράδειγμα μέσω πιο στοχευμένων ενημερώσεων ασφαλείας προς ηλικιωμένους επιβάτες ή πιο στρατηγικής κατανομής θέσεων. Σε επόμενες μελέτες σχεδιάζουν να ενσωματώσουν στις προσομοιώσεις και άλλες ομάδες, όπως παιδιά, βρέφη και εγκύους.
