Κόσμος

Midnight Hammer: «Θεέ μου, είναι η Τεχεράνη» – Αμερικανοί πιλότοι περιγράφουν την επίθεση στο Ιράν


Τις στιγμές που βίωσαν τα στελέχη του αμερικανικού στρατού που συμμετείχαν στην επιχείρηση κατά του Ιράν με την ονομασία «Midnight Hammer»,  η οποία διεξήχθη το καλοκαίρι του 2025, φέρνει στο «φως» αμερικανικό στρατιωτικό περιοδικό.

Όπως αναφέρει το «Air & Space Forces Magazine», ήταν ξημερώματα Κυριακής 22 Ιουνίου του 2025 και ένα κόκκινο μισοφέγγαρο φώτιζε τον ουρανό του Ιράν. Έπειτα από 18 ώρες πτήσης, δύο Αμερικανοί πιλότοι ενός βομβαρδιστικού B-2 πλησίαζαν στον στόχο τους. Έλεγξαν ξανά τους διακόπτες, ύστερα τους χάρτες και τα ρολόγια τους, και ξαφνικά διέκριναν τα φώτα της πόλης κάτω από το αεροσκάφος.

«Θεέ μου, είναι η Τεχεράνη!» αναφώνησε ο ένας. Είχαν κάνει πρόβες για τη συγκεκριμένη αποστολή ξανά και ξανά, όμως τώρα τη ζούσαν. «Το κάνουμε. Συμβαίνει στ’ αλήθεια» είπαν, προσπαθώντας να συνειδητοποιήσουν πως η επιχείρηση ξεδιπλωνόταν κάτω από τα πόδια τους.

Λίγα λεπτά αργότερα, άνοιξαν οι θυρίδες του χώρου οπλισμού. Δύο τεράστιες βόμβες, βάρους περίπου 13,6 τόνων η καθεμία, απελευθερώθηκαν από το κάτω μέρος του αεροσκάφους και έπεσαν προς την υπόγεια πυρηνική εγκατάσταση του Φορντό.

«Πάμε να φύγουμε από εδώ!» είπε ο ένας πιλότος. «Όχι, περίμενε», απάντησε ο συνάδελφός του. Τότε, έστρεψαν το αεροσκάφος και κοίταξαν πίσω, περιμένοντας να δουν αν οι βόμβες θα εκρήγνυνταν. Ξαφνικά, μετά από περίπου 15 δευτερόλεπτα, μια πύρινη σφαίρα υψώθηκε όσο ένα δεκαώροφο κτήριο και έκανε τη νύχτα μέρα στα ιρανικά βουνά.

Οι αλλαγές της τελευταίας στιγμής στον 15ετή σχεδιασμό

Ο σχεδιασμός για την καταστροφή των εγκαταστάσεων στο Φορντό είχε αρχίσει το 2009, όταν οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών εντόπισαν ύποπτες κατασκευαστικές εργασίες στα βουνά νοτιοδυτικά της Τεχεράνης. Για περίπου 15 χρόνια, Αμερικανοί ειδικοί μελετούσαν την κατασκευή της εγκατάστασης και τα συστήματα που την υποστήριζαν.

Κεντρικό στοιχείο του προγράμματος ήταν η ανάπτυξη της GBU-57, μιας βόμβας σχεδιασμένης να πλήττει εγκαταστάσεις που βρίσκονται σε μεγάλο βάθος. Το B-2 είναι το μοναδικό αεροσκάφος που μπορεί να τη μεταφέρει.

Τις ημέρες πριν από την επίθεση, οι Αμερικανοί διαπίστωσαν ότι η ιρανική πλευρά είχε επιχειρήσει να σφραγίσει σημεία της εγκατάστασης με σκυρόδεμα. Η εξέλιξη ανάγκασε τους επιτελείς να αναθεωρήσουν το σχέδιο. Οι αλλαγές συνεχίστηκαν μέχρι τις τελευταίες ώρες, όταν ορισμένοι πιλότοι είχαν ήδη πέσει για ύπνο για να ξεκουραστούν πριν από την αποστολή.

Οι ώρες στο πιλοτήριο

Μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις ήταν να μείνει κρυφή η αναχώρηση επτά βομβαρδιστικών B-2 από την αεροπορική βάση Γουάιτμαν στο Μιζούρι. Η ορατή κινητοποίηση άλλων βομβαρδιστικών, που, σύμφωνα με όσα είχαν διαρρεύσει, κατευθύνονταν προς το Γκουάμ ή τη βάση του Ντιέγκο Γκαρσία στον Ινδικό Ωκεανό, αποτέλεσε μέρος της επιχείρησης παραπλάνησης.

Ούτε οι οικογένειες των πιλότων γνώριζαν πού πήγαιναν. «Δεν της είπα τίποτα», ανέφερε για τη σύζυγό του πιλότος.

Η αποστολή ήταν μια δοκιμασία αντοχής. Δύο πιλότοι ανά αεροσκάφος, πολλές ώρες σε στενό πιλοτήριο, ανεφοδιασμοί εν πτήσει και ύπνος σε διαστήματα 30 έως 45 λεπτών. Ορισμένοι στηρίχθηκαν σε διεγερτικά που τους είχαν χορηγηθεί με ιατρική συνταγή, άλλοι σε καφέ και ενεργειακά ποτά. Στο αεροσκάφος υπήρχαν φούρνος μικροκυμάτων, τουαλέτα και λίγος χώρος για να ξαπλώσει κανείς.

Στην επιχείρηση συμμετείχαν συνολικά περίπου 125 αεροσκάφη, μεταξύ τους μαχητικά F-22 και F-35, αεροσκάφη κρούσης και ιπτάμενα τάνκερ. Οι πιλότοι χαρακτήρισαν τον εναέριο ανεφοδιασμό έναν από τους καθοριστικούς παράγοντες για την επιτυχία της αποστολής.

«Τελειώσαμε, είμαστε ασφαλείς»

Μόλις βγήκαν με ασφάλεια από τον ιρανικό εναέριο χώρο, οι πιλότοι μετέδωσαν το δεύτερο μήνυμά τους από την είσοδό τους στην περιοχή της επιχείρησης. «Τελειώσαμε, είμαστε ασφαλείς!»

Στην πτήση της επιστροφής, το πλήρωμα ενός αεροσκάφους ανεφοδιασμού διαπίστωσε ότι η επιχείρηση είχε ήδη δημοσιοποιηθεί και ότι τα μέσα ενημέρωσης μετέδιδαν την είδηση της επίθεσης. Ο Ντόναλντ Τραμπ την είχε ανακοινώσει ενώ τα βομβαρδιστικά βρίσκονταν ακόμη στον δρόμο της επιστροφής.

Ύστερα από περίπου 37 ώρες στον αέρα, τα πληρώματα προσγειώθηκαν στη βάση τους στο Μιζούρι, εξαντλημένα και ιδρωμένα. Ορισμένοι έμαθαν ότι οι οικογένειές τους είχαν ακούσει για την αποστολή στην τηλεόραση. Αφού είδαν για λίγο τους δικούς τους, υποβλήθηκαν σε ιατρικές εξετάσεις, τους χορηγήθηκαν ενδοφλεβίως υγρά και ακολούθησε απόρρητη ενημέρωση, στην οποία τους έδειξαν δορυφορικές εικόνες των στόχων που είχαν πληγεί.

Εκεί, στην απόρρητη ενημέρωση, ορισμένοι από τους συμμετέχοντες έμαθαν για πρώτη φορά την επίσημη ονομασία της επιχείρησης.

Συνολικά ρίχθηκαν 14 βόμβες διάτρησης οχυρώσεων, συνολικού βάρους περίπου 190 τόνων. Τις πυρηνικές εγκαταστάσεις στο Ισφαχάν έπληξαν επίσης πύραυλοι Τόμαχοκ που εκτοξεύθηκαν από υποβρύχιο.

window.setTimeout(function() {
!function(f,b,e,v,n,t,s)
{if(f.fbq)return;n=f.fbq=function(){n.callMethod?
n.callMethod.apply(n,arguments):n.queue.push(arguments)};
if(!f._fbq)f._fbq=n;n.push=n;n.loaded=!0;n.version=’2.0′;
n.queue=[];t=b.createElement(e);t.async=!0;
t.src=v;s=b.getElementsByTagName(e)[0];
s.parentNode.insertBefore(t,s)}(window, document,’script’,
‘https://connect.facebook.net/en_US/fbevents.js’);
fbq(‘init’, ‘316067372320470’);
fbq(‘track’, ‘PageView’);
}, 3000);



Source link

Related Articles

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to top button