ΜΙΑ ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΗ ΕΛΛΗΝΙΔΑ : Ο ΔΙΑΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΔΑΒΙΔ, ΕΝΑΣ ΕΝΔΙΑΜΕΣΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ ΠΡΙΝ ΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ Μ. ΙΣΡΑΗΛ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΟΥΡΔΙΣΤΑΝ.

Και εκεί που κάποιοι πανηγυρίζουν, πως ο “ειρηνιστής” Ντόναλντ επέβαλε την ειρήνη -το άλλο με τον Τοτό;- στη Μ. Ανατολή και “ξεμπέρδεψε” και με το Ιράν και τα πυρηνικά του -εδώ και αν γελάμε- οι σιwνιστές εργάζονται αθόρυβα, ύπουλα, υποχθόνια, για να φέρουν εις πέρας τα μεγαλεπίβολα σχέδιά τους για την περιοχή, που μεταξύ άλλων περιλαμβάνουν και το Μ. Ισραήλ και το Κουρδιστάν βεβαίως βεβαίως!

Κι εμείς τι κάνουμε;
Απλούστατο! Στο κακόμοιρο Ελλάντα, όπου υφιστάμεθα ασύμμετρο πόλεμο, προέχουν τα μπάνια του λαού, όσο γι’ αυτά που ετοιμάζονται για εμάς χωρίς εμάς, λίγοι, ελάχιστοι, μετρημένοι στα δάχτυλα προειδοποιούν, φωνασκούν, κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου και αντιμετωπίζονται ως γραφικοί!
Αλλά δε βαριέσαι! Τι κι αν έρχονται προσωπικοί αριθμοί και ταυτότητες! Τι κι αν νέοι άνθρωποι πέφτουν καθημερινά σαν τις μύγες εξαιτίας των “σωτήριων σκευασμάτων”! Τι κι αν καίγεται το σύμπαν! Τι και αν μια εγκληματική οργάνωση με πλείστα -όχι μόνο οικονομικά- σκάνδαλα και τακτικές μαφίας λυμαίνεται τον τόπο! Είναι κι αυτή η μπιπ, η ζέστη και πού να ξελαμπικάρει το μυαλό, να σκεφτεί τα σοβαρά!

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά:
Δωδεκαήμερος, λέει, ο πόλεμος μεταξύ Ισραήλ και Ιράν και ο μπαρμπα Ντόναλντ καυχιέται, ότι κατέστρεψε το πυρηνικό πρόγραμμα του δεύτερου πατ κιουτ και επομένως δεν αποτελεί πλέον απειλή για το φίλτατο Ισραήλ! Είναι όμως πράγματι έτσι;
Και απαντώ: ΟΧΙ ΒΕΒΑΙΑ! Κατά την ταπεινή μου άποψη πάντα, η επιχείρηση των δώδεκα ημερών κατέληξε σε ένα κανονικό φιάσκο! ΄Ηταν μια φούσκα για το θεαθήναι, που δεν πέτυχε κανένα στόχο και οπωσδήποτε όχι την καταστροφή των πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν, πλην κάποιων σοβαρών ζημιών. Το εμπλουτισμένο ουράνιο αγνοείται και οι Εβραιοαμερικάνοι έβαλαν την ουρά στα σκέλια και την έκαναν με ελαφρά πηδηματάκια προφασιζόμενοι τάχα μου δήθεν ευόδωση των στόχων τους.

Και τώρα κλιμάκιο του ΔΟΑΕ (Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας) αναμένεται εκ νέου στο Ιράν, το οποίο ναι μεν θέλει, να κρατήσει τα προσχήματα και την έξωθεν καλή μαρτυρία, θεωρώ όμως, ότι αυτή τη φορά θα είναι πολύ πιο υποψιασμένο και δε θα προδώσει τα μυστικά του στους καμουφλαρισμένους Εβραίους πράκτορες του οργανισμού. ΄Αλλωστε το δήλωσε ορθά κοφτά ο Υφεξ του Ιράν: «Η αντιπροσωπεία του ΔΟΑΕ θα έρθει στο Ιράν για να συζητήσουμε τη μορφή των σχέσων, ΟΧΙ για να μεταβεί στις πυρηνικές εγκαταστάσεις». Στερνή μου γνώση, να σε είχα πρώτα, θα προσθέσω εγώ…

Και αφού εκ των πραγμάτων οι Ισραηλινοί και οι ορντινάτσες τους Αμερικανοί αναγκάζονται, να κλείσουν προσώρας το κεφάλαιο Ιράν, σιγά μην κάθονταν με σταυρωμένα τα χέρια και σιγά μην έβαζαν το μεγάλο σχέδιο στον πάγο! Είναι, βλέπετε κι αυτός ο “μεσσίας”, που ναι μεν βιάζεται, να έρθει αλλά έχει και τις παραξενιές και τις απαιτήσεις του, τύπου Ναόμι Κάμπελ και, όσο να πεις, ένα Μ. Ισραήλ είναι προαπαιτούμενο.
Το οποίο Μ. Ισραήλ δεν είναι και ευκολάκι, να το πετύχεις εν μια νυκτί ούτε βέβαια “ειρηνικά”, όπως ονειρεύεται ο Τραμπούκος, αφού προϋποθέτει εκτοπισμό των Παλαιστινίων, αλλαγές συνόρων και μεγάλη ανακατωσούρα στην περιοχή. Επομένως τα δύο συμμαχόπουλα προβαίνουν σε σαλαμοποίηση του σχεδίου και θέτουν έναν επιμέρους στόχο τη φορά.

Και στη δεδομένη χρονική στιγμή ο επιμέρους στόχος είναι … ταράν… Μα ο διάδρομος του Δαβίδ βεβαίως βεβαίως…
Τι εστί διάδρομος του Δαβίδ:
Πρόκειται για έναν διάδρομο πλάτους εκατό χιλιομέτρων κατά μήκος των ανατολικών συνόρων της Συρίας, ο οποίος θα εκτείνεται από τα κατεχόμενα από το Ισραήλ Υψίπεδα του Γκολάν έως και τον ποταμό Ευφράτη στις βορειοανατολικές περιοχές της Συρίας, που ελέγχονται από τους Κούρδους.
πηγη