Τι κερδίζουν νοσηλευτές και πληρωμάτα ασθενοφόρων με την ένταξη τους στα «Βαρέα και Ανθυγιεινά»
Αλλάζει η λίστα των Βαρέων και Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων, καθώς σε αυτή έρχονται να προστεθούν οι παλαιοί νοσηλευτές, τα πληρωμάτα ασθενοφόρων και οι βοηθοί των δύο τους. Σύμφωνα με τις χθεσινές προαναγγελίες της υπουργού Εργασίας Νίκης Κεραμέως, «είναι μια σημαντική ρύθμιση, που έρχεται να στηρίξει έναν κλάδο ο οποίος αντικειμενικά είναι πολύ δύσκολος».
Στην πράξη η νέα νομοθετική ρύθμιση αφορά στους εργαζόμενους ΕΣΥ και ΕΚΑΒ που είχαν προσληφθεί πριν το 2011, καθώς οι οι εργαζόμενοι μετά από εκείνη την χρονιά υπάγονται ήδη στις πρόνοιες για τα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα.
Σύμφωνα με ανθρώπους του χώρου, η ένταξη τους στα «μεγάλα» ένσημα θα φέρει σημαντικές βελτιώσεις στο καθεστώς κύριας, αλλά και επικουρικής ασφάλισης.
«Πρόκειται για παρέμβαση που αποκαθιστά τη δικαιοσύνη και την ίση μεταχείριση για προσωπικό πρώτης γραμμής στο δημόσιο σύστημα υγείας, ικανοποιώντας ένα δίκαιο αίτημα παλαιών εργαζομένων οι οποίοι παρέχουν τις ίδιες υπηρεσίες, υπό τις ίδιες συνθήκες, με τους νεότερους συναδέλφους τους», τόνισε κυβερνητικό στέλεχος που συμμετέχει στην προετοιμασία της ρύθμισης.
Η πρώτη εκτίμηση είναι πως οι δυνητικά ωφελούμενοι ξεπερνούν τους 23.000.
Τι είναι αυτό που αλλάζει
Μετά την εφαρμογή των αλλαγών, οι παλαιοί νοσηλευτές στο δημόσιο σύστημα υγείας και τα παλαια πληρώματα των δημόσιων ασθενοφόρων θα έχουν δυνατότητα πλήρους συνταξιοδότησης έως και πέντε χρόνια νωρίτερα, δηλαδή στο 62ο έτος ηλικίας, εφόσον πληρούν τις προϋποθέσεις ως προς την καταβολή των σχετικών εισφορών.
Παράλληλα, για πρώτη φορά θα ρυθμιστεί ολοκληρωμένα η υπαγωγή στην επικουρική ασφάλιση, μέσω ενιαίας διαδικασίας με την κύρια, ενώ θα παρέχεται επίσης δυνατότητα αναγνώρισης και εξαγοράς προγενέστερου χρόνου ασφάλισης, με πληρωμή είτε εφάπαξ, είτε σε δόσεις.
Σημειώνεται πως, σύμφωνα με κυβερνητικά στελέχη, ο χρόνος ασφάλισης που θα εξαγοράζεται θα λογίζεται ως πραγματικός, όχι ως πλασματικός, άρα δεν θα προσμετράται και δεν θα επηρεάζει το ανώτατο όριο πλασματικού χρόνου που μπορεί να εξαγοράσει ένας εργαζόμενος ώστε να επισπεύσει τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος.
